گاه‌نوشته‌های یک بانکدار (دانشجوی زبان سابق)

سلام

باورم نمیشه که بیشتر از یک سال و نیم هست که اینجا ننوشتم. با اینکه هر روز وقتی لپ تاپم باز می‌کردم، اولین سایتی که چک می‌کردم بیان بود و نهایت تلاشم می‌کردم که چراغ‌های روشن کارتابلم خاموش نگه دارم، اما فراموش کردم که چراغ وبلاگ خودم مدت‌هاست که خاموش شده. واقعا تو این مدت خیلی اتفاقات افتاده که نمی‌دونم از کدومش باید بنویسم. چند تا سفر داخلی و خارجی هم رفتم که تعلل و ایده‌آل‌گرایی مانع نوشتن سفرنامه شد. القصه اینجام که فریاد بزنم من هستم. و می‌خوام ببینم هنوزم کسی این حوالی پرسه میزنه یا نه؟