گاه‌نوشته‌های یک بانکدار (دانشجوی زبان سابق)

سلام

خیلی وقت پیش از یکی از مؤلفین کتاب فارسی در باره علت نبود نام و اشعار شعرایی مانند فروغ و شاملو پرسیده بودند که ایشون جواب داده بودند به علت محدودیت حجم کتاب های درسی نمی تونیم به اون ها بپردازیم و به جمله ( شعرای قبل از انقلاب) برای معرفی اون ها بسنده کردیم.

فقط نمی دونم ایینا که مشکل حجم دارند چرا بلا فاصله بعد از شهادت شهید حججی یه شعر از ایشون به کتاب های دبیرستان اضافه کردند، اون هم شعری که از نظر وزن مشکل داشت ودانش آموزان هم مجبور به حفظ کردنش بودند😐

حداقل یه خوب میذاشتن، ارج و قرب شهید حفظ بشه.

در ادامه اینکه حافظ وسعدی رو درمدارس ما درست به بچه ها معرفی نمی کنند...

چه برسه به دوستانی که میخوان فارسی یاد بگیرند. 

سلام

کی میدونه تا چند سال بعد چی پیش میاد شاید تا کمتر از ده سال بعد به جای یه اثر چند تا اثر ماندگار داشته باشی 

* به نظرم اونایی که هدایت نخوندن و نمیشناسنش چیزی رو از دست ندادن (نظر و سلیقه ی شخصی)؛ کتاباش تاثیر خوبی رو روان من نداشت البته منکر ارزش ادبیش نیستم. 

ای بابا هر چی جلوتر میریم داره سخت تر میشه

به امید پست معرفی کتابتون

یه زمانی که تازه شروع کرده بودم به تدریس مبانی سیستم عامل در دانشگاه فکر می کردم هیچ کتاب به درد بخوری تو این مورد نداریم فکر کردم یکی بنویسم چند ماه به کار تحقیقاتی گذشت و همون وسطا دکترا قبول شدم دیدم اصلا نه میرسم درس بخونم نه می رسم درس بدم نه می رسم به هیچ کار دیگه ای دست نوشته هام موند و موند و موند و یه وقتهایی از پشتش واسه چک نویس استفاده میکنم الان یادم انداختی که چقدر شور و شوق داشتم واسه نوشتن چیزهای جدید:)

کشور ما جای خوبی برای ایده پردازان نیست جایی که بخوای کتاب بنویسی و امیدوار باشی که خونده بشه ، کتابهای درسی چون در راسته تخصص من نیست فقط می تونم بگم هرازچند گاهی که نیم نگاهی به کتابهای درسی بچه های فامیل می ندازم دلم می سوزه برای نسلی که قرار نیست حداقل های فرهنگ خودش رو هم بلد باشه چه برسه به فرهنگ ملل دیگه ؛ قرار نیست عرفان نظرآهاری رو بشناسه قرار نیست شاملو بخونه قرار نیست دارن هاردی رو بشناسه قرار نیست فراتر از خیال پرواز کنه ، حیف که از ارسطو و افلاطون و آلبرکامو و امیل زولا تو کتابهای درسی خبری نیست !!

شجریان را هم به لیست حسرتهایمان اضافه کردیم ...

سلام

اولا با آوردن اسم آزفا منو به یاد یه دوست مشترک انداختین!

ثانیا من بارها از شما درباره زبان سوال کردم و هربار عالی جواب دادین پس نگین معلم خوبی نیستین

ثالثا یادم به ماههای اولیه استقلال تاجیکستان افتاد که مسئولین این کشور از مقامات ایرانی خواسته بودند براشون کتابهای آموزش زبان و خط فارسی چاپ کنند که توی مدارسشون ازشون استفاده کنند. اما بعد از ارسال اولین سری کتابها ترجیح دادند زبان فارسی را با رسم الخط سریلیک یاد بگیرند!

ناامید نباش معلوم جان 

کتاب الکترونیک و فیدیبو طاقچه زنده باشن.....