گاه‌نوشته‌های یک بانکدار (دانشجوی زبان سابق)

من به عنوان فردی که خانواده خودم تموم شرایطو برای برادرام فراهم خواهند کرد مثل خونه و ماشین و این داستانا و خیالشون راحته اعلام میکنم اینکه طرفم خونه نداشته باشه برام واقعا مهم نیست.اگه داشته باشه یه امتیازه ولی نداشته باشه هم مهم نیست.اخلاق برام مهمترینه و بعد از اون اینکه از لحاظ تحصیلی به هم بخوریم و اینکه یجوری نباشه که طرفم در اینده درامدش یک چندم من باشه(من راستشو گفتم دیگه امیدوارم پولکی به حساب نیام!)

ولی در هر حال اینکه در اینده بتونه برام شرایطو فراهم کنه مهمه نه اینکه الان بخواد همه چیز رو داشته باشه.

بعدم چیه سیکس پک اخه همین تپلوهای گوگولی چشونه مگه؟(به فرد خاصی از اطرافیانمم اصلا اشاره نکردم😂)

بنظرم باید واقع بین بود. کی گفته اخلاق خوب کافیه؟! اخلاق خوب ادم گشنه رو سیر میکنه؟! تو این دوره و زمونه، واقعا اخلاق خوب کافیه؟ قطعا نه. بعدشم اینکه میگن یه نفرو واسه تحصیلاتش میخوان یا قیافش یا پولش بنظر من درست نیست. خب مگه یه ادم چیه؟! من با اخلاق و تحصیلات و پول و خانواده و قیافم و ... تعریف میشم دیگه. مجموعه‌ی همه‌ی ایناست و واقعا بنظرم دونه دونه این فاکتورا مهمه. فقط بعضی فاکتورا واسه بعضی از ادما اولویت بیشتری دارن.

مسئله اینه که هر ادمی توی زندگیش یه تلاشایی کرده یا حتی به واسطه خانوادش یه چیزایی رو داشته و خب انتظار داره با یه آدمی متناسب با خودش وارد رابطه بشه و این بنظرم اصلا چیز بدی نیست. واقعا اگه این تناسب بین طرفین نباشه شدنی نیست. بحث اون استوریایی که دیدی، احتمالا اینه که توی دانشکده های پزشکی و ... میان دنبال ایده‌الایی میگردن که توی پسر خودشون وجود نداره! ضمن اینکه ادم ترجیح میده خودش با کسی اشنا بشه و عشق و علاقه ای هم این وسط باشه.

بنظرم بطور کلی هر ادمی با یه طیف گسترده‌ای از آدما برخورد داره. بعضیا در سطح و لول خودشن، بعضیا پایینتر و بعضیا بالاتر. هرکسی توی لیگ خودش بازی میکنه! و سعی میکنه بهترین ادم اون لیگو پیدا کنه. البته بعضیا تلاش میکنن با یه سطح بالاتر ارتباط برقرار کنن که بعضا هم موفق میشن ولی خب مثلا من به شخصه موافقش نیستم.

خود من حتی توی کراش زدن هم به این قضیه لیگ دقت میکنم :)))

مثلا یه سری ادم توی همین دانشکده هستن که به معنای واقعی کلمه باعث میشن ادم به عدالت دنیا بی اعتقاد باشه! مثلا طرف کل خانوادش آمریکا زندگی میکنن، پولداره، خوشگله و همه چی. خب این ادم رسما توی یه لیگ دیگه‌ست و من حتی صدم ثانیه‌ای بهش فکر هم نمیکنم که بخوام روش کراش بزنم! نمیشه اصلا :))))

حقیقتش متاسفانه ننه من به من یاد نداده که قراره پسر مردم برای من رفاه و زندگی خوب رو بیاره. ولی خب صرف داشتن اینا ملاک نیست! ملاک برای من اینه که آدم مسئولیت پذیری باشه و بتونیم برای زندگی تلاش کنیم. و اینکه باید شکممونو بتونیم سیر کنیم یا نه؟ سرپناهی داشته باشیم یا نه؟ همونطور که من کار خواهم کرد، اونم باید کار کنه تا یه چیزی به دست بیاریم دیگه. در ضمن من اگه خونه از برای خودم داشته باشم و شوهرم نداشته باشه، طبیعتا تو خونه من زندگی می کنیم:) و چون اکثرا دخترا شغلی ندارن که برن برای خودشون خونه بخرند، این انتظار از پسری که کار میکنه میره تا یه سرپناهی تهیه کنه. اگر فرصت های شغلی برعکس بشن و زنا بیشتر سر کار برند و درآمد بیشتری نسبت به مردا داشته باشند و مردا کارای خونه رو به عهده بگیرند، قطعا مردا هم برای رفتن سر خونه و زندگی انتظار دارند که زنشون که پول درمیاره بتونه خونه بگیره. 

از سایر ملاک ها، چون خودم فرد کوتاه قدی هستم، برای من مردای قد بلند جذاب ترند:/ چاق و لاغرم نداره. سیکس پک هم برام مهم نیست. فرهنگ هم مهمه که به هم بخوره. اختلاف فرهنگی خیلی خیلی خیلی مشکل سازه. مذهبی و متعصب نبودن طرف هم مهمه. چون خودم کم کم دارم تو جمع های خانوادگی کوچیک روسری رو برمیدارم و قصد انقلاب سفید دارم:) حالا فرض کن طرف بیاد من رو محدود کنه:) بگه اینو بپوش، اونو بپوش، روسری سرت کن! و ... دیوانه خواهم شد. حاضرم تو پایین شهر تو یه خونه اجاره ای با یه مرد روشنفکر و مسئولیت پذیر زندگی کنم ولی تو کاخ یه آدم کنترل کننده پامم نذارم.

برای من اون چیزی که یک مرد رو از سایر هم جنس هاش متمایز میکنه، دیدگاهش نسبت به موضوعات مختلف مثل موضوع زنان، سلامت روانش، میزان سازگاریش با عقاید و آدمای مختلف، تعصب نداشتنش و مذهبی نبودنشه😅

البته شناسایی افراد دارای نقاب روشنفکری از خود روشنفکر ها هم مهمه. خیلی ها فقط اداشو در میارن و تهش همون متعصب متحجر متجاوز متعرضی هستند که بودند.

لازم به ذکر است کامنت قبلی با قلبی آکنده از تنفر، بی اعتمادی و ناامیدی نوشته شده است.

من خودم شخصا برام علاقه مهم ترین اولویت بود، خب هر کس معیارهای خاص خودشو داره، دلیل به بهتر بودن یا بدتر بودن طرف نیست، نمیشه هر جنسیتیو با یه برچسب جمع بندی کرد

ببینید مسئله ازدواج به قدری پیچیده است که اصلا به نظرم بحث در مورد مدرک تحصیلی و خونه و ماشین و حساب بانکی عروس و داماد و بابای عروس و داماد به نظرم بی نهایت خنده داره ببینید اینکه شما با چه سخت افزاری زندگیتون رو شروع می کنید مهم نیست با چه نوع نگرشی شروع می کنید مهمه ..فرقی نمی کنه کی باشی و چی داشته باشی باید به این نتیجه برسی که این نوع خونه و مدل ماشین و جای تالار و قیمت لباس عروس و جهیزیه کامل و مدرک تحصیلی همسرتون نیست که حس خوشبختی بهتون میده تنها چیزی که باعث خوشبختی میشه آرامشیه که با طرفتون پیدا می کنید با حداقل شروع کنید ولی کسی رو پیدا کنید که شما رو در بدترین حالتی که هستید دوست داشته باشه وقتی جیبتون خالیه وقتی حتی نمی تونید یه رستوران گرون قیمت ببریدش و با فلافل بندری روی گاری کنار خیابون هم باهاتون می خنده و شاده .. کسی که با یه لباس عروس اجاره ای و یه مراسم ساده هم باهاتون خوشبخته .. کسی رو پیدا کنید که همه جور آدم حسابی دور و برش داشته باشه و شما رو انتخاب کرده باشه چون حس می کنه با شما شادتره .. حالش خوبتره ..کسی رو پیدا کنید که اینتقدر برای هم کافی باشین که بعد از ازدواج نه پول نه ماشین و نه هیچ چیز دیگه ای اون رو از انتخاب شما پشیمون نکنه .. پازل کامل کننده ی خودتون رو پیدا کنید .فرمولی که برای خوشبختی من صدق می کنه ممکنه به بدبختی یکی دیگه ختم بشه فرمول خودتون رو پیدا کنید .. با پولدار بودن و همه چی داشتن تو اول زندگی مخالف نیستم ولی نباید معیار اصلی ما برای ازدواج باشه یه حداقلهایی لازمه ولی حداقل ها رو یه جوری انتخاب کنید که شبیه رفتن به میدان جنگ نباشه انگا رداریم میریم میدان جنگ شصت دست قابلمه واسه اول زندگی لازم نیست .. هفت نوع غذا برای مراسم عروسی لازم نیست با لباس اجاره ای هم میشه خوشبخت شد من لباس عروسم اجاره ای بود و اتفاقا خیلی هم قشنگ بود اینقدر می خندیدم و خوشحال بودم که کسی به لباسم نگاه هم نمی کرد ^__^ 

کسی رو پیدا کن که باهاش آرامش داشته باشی که وقتی خسته و له لورده از دنیای بیرون میای خونه دلی باشه که برات بتپه کسی باشه که در کنارش هیچ سختی حریفت نشه ..  کمال گرایی رو بگذارید کنار ساده ببینید و ساده انتخاب کنید و ساده زندگی کنید خوشبختی تو نگاه ساده ی ما به دنیای دور و برمونه ، موفق باشید  :)))

عرضه خیلی مهمه

اگه از اول پولدار باشه که چه بهتر.. ولی اگه عرضه داشته باشه هم میدونی که پولدار میشه

شاید بگم تا 25-26 سالگی پول اصلا برام مهم نبود ولی الان مهم شده

اخلاق هم که صد درصد.. از ازل مهم بوده و هست

و مهم ترین مهم ترینش علاقه و دوس داشتن.. اگه اون حسه رو ازش نگیری حالا هرچقدم پولدار و خوش اخلاق باشه فایده ای نداره.. نمیتونی حتی دستشو بگیری

من مشکلی با معیارای مردا ندارم.. هرکسی یه معیاری داره و به خودش مربوطه.. ولی اون اولویت بندیه مهمه.. من خودم از مردی که اولویت های "اصلی و مهمش" پول دختر و خوشگلیش باشه خیلی بدم میاد و هیچوقت همچین مردی رو قبول نمیکنم.. بنظرم مردا هم نباید همچن دختری رو که اولویت اصلیش پوله رو قبول کنن.. درمورد هردو صدق میکنه

میدونید،حرفتون کاملا درسته،همون قدر که خانم ها حق دارن،اقایون هم حق دارن...

ولی یه چیزی،جدا از تمام مسائل،ماها هنوز داریم جایی زندگی میکنیم که خواستگاری یه خانوم عرف نیست،سنت شکنی حساب میشه تا حدودی...حالا بازم به نظرتون خانم و اقا تو این مسئله حق برابر دارن؟؟...به نظرتون حرصی که ماها میخوریم،سر اینکه میان وسط دانشکده میگردن،مثل سیب چهارتا اینور اونور میکنن،عکس میگیرن://نباید از حرصی که شما اقا پسرای گل میخورید سر اینکه دخترا سوار ماشین خفنه میشن،بیشتر باشه؟؟...من فکر میکنم حرص بیشتری باید خورد،چون مامان من نمیاد وسط دانشکده،برا خودش داماد انتخاب کنه://

هر وقت اونقدر همه چیز نرمال شد که من برم جلو یه پسر که باب میلمه،زانو بزنم،بگم با من ازدواج میکنی،بعد شماها ناراحت بشید از اینکه دخترا گارد میگیرن نسبت به این عمل...هنوز هیچی اونقدر برابر نیست که تو این مورد حق برابر میخواید...یواش یواش اقایون،یواش یواش://...

هنوز که هنوزه مورد داریم میشنن تو خونه،تا پسر مورد علاقشون،ایا افتخار بده ببینتشون یا نه...بعد میگید چرا دخترا ناراحت میشن؟؟...چون شماها هنوز اول انتخاب میکنید...هر وقت من خودم رفتم خواستگاری،کسی هم سکته نکرد،بیاد بگید چرا کور و کچلا رو انتخاب نکردی://

و اینکه فکر میکنم وقتی یکی از دونفر بالاتر باشه،حس حمایتی پیدا میکنه نسبت به شخص پایین تر...من بشخصه از این حس حمایت خوشم نمیاد...واسه همین فکر میکنم هم سطح بودن بهتره...

در مورد کدوم مهم تره...فکر میکنم ظاهر که مهمه،هم جذب اولیه با اونه و،در هر صورت باید چهره ای باشه بشه یه عمر تحمل کرد!!...بعدشم شخصیت مهمه،چون طرف هر چقدر پایه مالیش قوی باشه،ذره ذره از دست میره اگه بلد نباشه...و این بستگی به تربیت و شخصیت طرف داره که انسان اهل کاری هست یا نه..هرچند که پدر پشیبان!!به راستی که بهتر است://کامنت ها رو دیدم کف کردم خب://...

تحصیلات و اینا هم که گفتم،همسطح بودن،اون حس برتر بودن رو میشکونه تو رابطه...هرچند ماها باید از پل های فراوانی چون مادر شدن،بچه بزرگ کردن و...عبور کنیم،و مورد نامبرده در تمامیه این مراحل داره مثل خر درس میخونه(اره اره اقایون هم بابا میشن،اینم مسئولیت داره،ولی مسئولیت مادر ها تو اون نه ماه و حداقل یک سال بعدش بیشتره)پس برای برابری در این مورد،باید این مسائل رو در نظر گرفت://

.

کی گفت من مرد ستیز نیستم؟؟...اشتباه کرد://

واقع بین باشید،می بینید،هنوز شرایط اونقدر برای این جور برابری ها اماده نیست که حتی گارد گرفتن خانوم ها تو این مورد هم،براتون سنگین باشه...

راستش رو بخواید جناب معلوم الحال ، من هروقت که خواستم بشینم و جدی به این فکر کنم که پارتنرم در آینده باید چه ویژگی هایی داشته باشه ، نتونستم. علتش هم اینه که بارها برام اتفاق افتاده که یه سری معیارهایی رو برای کوچکترین مسائل و ابعاد زندگیم انتخاب کردم و بعد دیدم دست تقدیر ! یا همون چرخ زندگی جوری چرخیده که با یه چیز ۱۸۰ درجه متفاوت از انتظاراتم مواجه شدم . به نظرم زندگی قابل پیش بینی نیست . برای همین خیلی به این موضوع فکر نمیکنم که باید چه ویژگی هایی داشته باشه ولی یه چیزی برام خیلی مهمه ، اونم علاقه و درک متقابله و درحال حاضر هم به علاقه بعد از ازدواج و این حرفا هم اعتقادی ندارم . البته در حال حاضر ! دیگه نمیدونم در آینده چی پیش بیاد . 

میدونید،درک نمیکنم منظورتون رو...

خودتون دارید میگید از باقیه مسائل فاکتور میگیرید...

وقتی از مسائل جانبی،مثل همین خواستگاری غیر عرف و غیره فاکتور بگیرید...چه دلیلی داره اون نتیجه گیری؟؟...

نتیجه ای که گرفید با اعمال فاکتور بود به گمونم...

اگر واقعا از مسائل جانبی فاکتور بگیرید،نمونه هایی مثل اون خانم دکتری که تو کامنت ها نوشتید،پیدا میشه...

ولی چند درصدمون واقعا فاکتور میگیریم؟؟...

من فکر میکنم بولد کردن این مسائل،این بحث ها از پایه بی راهست...

الان اطلاعات کم نیست،اگاهی مردم تا یه حد زیادی نسبت به گذشته رفته بالا...

اما بازم ماها شاهد هستیم یه دختر انتظار داره شوهرش خوشبختش کنه...

بازم میبینم یه پسر موقع ازدواج که میشه،جیب پدر دختر رو یه نیم نگاهی میندازه...

مشکلات تربیتی شخصیتیه...

خودخواهی باعثش میشه فکر کنم...فقط درجه این خودخواهی تو هرشخص فرق میکنه...هرچی خودخواهی تو یک نفر کم تر باشه،فاکتورهایی که گفتید کمتر میشه تاثیرشون،هرچی یکی خودخواه تر باشه،تاثیر فاکتورها بیشتر میشه...

من به شدت حس میکنم نصف بیشتر اقایون سنتی ایرانی که همسراشون کار میکنن،از ته دل راضی نیستن،از نظر منطق و تربیت هنوز انتظار دارن همسرشون مثل مادرشون تو خونه بمونه،ولی شرایط ناپایداره،خرج بالاست،کمک خرج داشته باشن بد نیست براشون...مثال میزنم،مرد سنتی که همسرش میره خدمتکار میشه،راضی نیست،ولی خودخواهیش چیره میشه بر عدم رضایتش...چون تنهایی نمیتونه از پس خرج بر میاد...مثال عمومی زدم،نه قشر تحصیل کرده و تیپ یک جامعه...هرچند که تو همون تیپ یک هم کم ندیدم از این رفتارها،اقایونی که میخوان همسراشون قید حرفه اشون رو بزنه و تو خونه بشینه...چرا تو این مثال فاکتوری مثل تربیت قدیمی و سنتیه ما پر رنگ میشه؟؟...چون اقاعه خودش میتونه خرج زندگی رو بده...اگه نتونه،میبینیم که یواش یواش به نتیجه میرسه بد نیست همسرش هم کار بکنه...

اتفاقا اصلا حرف حق و حقوق نیست(با اینکه هنوز فکر میکنم تو پست یه حق طلبی موج میزد)...

فکر میکنم فقط بحث میزان خودخواهی تو دو جنسه...نه اینکه اولویت ها یکسانه و نه حتی حق برابر خواستن...

با اون شوآف تا حدودی موافقم،ولی فکر نمیکنم به این زودیا این مسئله از حالت شوآف در بیاد،وقتی ماهایی که داریم اینجا بحث میکنیم،هنوز شوآف میدونیمش،به این زودیا عادی نمیشه...

من مرد ستیز نیستم،اون کامنتم چون حس کردم باید یاداوری بشه گاردی که یه خانوم ممکنه بگیره،خیلی ضخیم تر از گاردیه که یه اقا تو این مورد میگیره،اونجوری نوشتم...وگرنه جدا از جنسیت،با این خودخواهیه افراطی مشکل دارم...

سلام

گاهی خدا رو شکر میکنم که ما مثل بیشتر حیوانات سر جفت با هم نمیجنگیم وگرنه با این هیکل ورزشکاری من هیچ وقت امکان بقای نسل پیدا نمیکردم!

البته بعدا فکر میکنم هنوز هم به نوعی برای جلب توجه دیگران با هم میجنگیم

اما این بار نه فقط با قدرت بدنی

اووم،راستش اون خود دخترها چی،و روند کامنت ها در مورد اولویت بندی و...یکم تو درک مفهوم اصلی پست منو به اشتباه انداخت،قصد خلط مبحث!نداشتم...بازم شرمنده همون جور که تو اون کامنت گفتم،دیر متوجه نقدتون به نقد تند وتیز شدم...

تحلیل گر مسائل اجتماعی که نه،ولی اکثرا تو ارشیو یکی دو مورد از این مسائل اجتماعی رو باز کردیم...تو اجتماعیم و توجهمون رو جلب میکنه...

باشد که ازمون رو خوب بدید و موفق باشید...

من بارها در این سالها از این موضوع نالیدم. خیلی خیلی روی مخمه ولی حقیقته. پس اجازه بدین ما هم حق داشته باشیم به افراد هم صنفی خودمون جذب بشیم. 

سلام.نظر من به عنوان یک خانم این هست 

که قیافه ی فوق العاده خیلی زوود عادی میشه و همچنین الان اونقدرکارهای زیبایی میشه انجام داد که طرف اگه قیافه ی فوق العاده ای هم نداشته باشه،میتونه قیافه اش رو بهتر کنه(فقط بهتر نه که خودشو بکوبه و از نو یه قیافه عروسکی بسازه!)

درمورد وضعیت مالی،خب به هرحال،حدقل تو این دوره زمونه ای که تورم بیداد میکنه،باید طرف بتونه یه زندگی معقول رو حدقل بچرخونه.البته نه به این معنی که کار ماشین پول ساز رو انجام بده، بلکه تا حد معقولی، بدون اینکه نیاز به کار کردن دو طرف باشه، خودش بتونه از پس هزینه های زندگی مشترک بربیاد چون خانم ممکنه در یه تایمی از زندگی مشترک،نتونه کار کنه به هر دلیل، پس این توانایی اهمیت داره.

اما مهمم ترین چیزی که هییچ جوره و از هیچ جهاتی نمیشه دررابطه باهاش سخت گیری نکرد،میزان شعور،شخصیت،سطح فکریِ خودش و حتی خانوادش و نوع نگاهش به جنس زن و همچنین به زندگی و نکته ی اخر برنامه ی زندگیش چقدر با طرف مقابل دریک جهته.

خواهش میکنم جناب معلوم الحال.داشتم تو فضای بیان میچرخیدم که با پستتون مواجه شدم و ترقیب شدم به اینکه نظرم رو بیان کنم.

اره درسته درجاتِ اینو عوامل برای هرکسی متفاوته.

خب میدونید بازم نظر من اینه که اگه بقیه موارد اوکی باشه،زیبایی رو میشه چشم پوشی کرد حتی اگه از کارهای زیبایی استفاده نکرده باشه تا زمان اشنایی، چون به شخصه برای من معیارهای دیگه اهمیت خیلی بالایی نسبت به زیبایی داره.

از نظر من به ازدواج، خصوصا به ازدواج سنتی که اولش خیلی بحث علاقه مطرح نیست و آدما  شخصبت هم رو نمیشناسن که اصلا بخواد علاقه‌ای شکل بگیره، میشه به چشم معامله نگاه کرد. (هرچند که از نظرم زیبا نیست ولی غیراخلاقی هم نیست.)

اما مساله اینه که یه عده با دید معامله نگاه می‌کنن به قضیه ولی تو معامله شون منصف نیستند. مثلا دنبال یه دختر خیلی زیبا (طبق ملاک های رایج جامعه) می گردند ولی خودشون طبق همون ملاک ها زیبا تلقی نمیشن، یا اینکه دنبال یه دختر مومن هستند ولی خودشون تقید زیادی ندارند. یا اصلا کسی هست که برای مثال زیبا نیست، باشه قبول، اما در قبال این زیبایی که نداره چیز دیگه ای برای عرضه داره؟ 

البته همه‌ی این موارد برعکس از سمت جنس دخترا هم هست، نمیخوام مساله رو جنسیتی کنم.

در مجموع چیزی که به نظرم بیشتر آدمو عصبی می‌کنه اینه که یه عده دنبال معامله یک سر سودند! 

در راستای این پست،من از شما یه سوال دارم...

به نظرتون ما دخترا در برابر پسرهایی که لقمه بزرگ تر از دهنشون بر میدارن و کراش میزنن رو یه دختر از خودشون بالاتر از خیلی جهات،چه واکنشی نشون بدیم تا ول کنه بره؟البته خیلی محترمانه و ملایم.

واکنش من به نفر اولی :اول کلی فحش تو دلم بهش دادم ،بعد زورم گرفت،بعد خانوادمو در جریان گذاشتم که من ازش بدم میاد و بعدم کلا ازش فراریم.سعی کردم باهاش برخورد نداشته باشم و اگرم داشتم خیلی سرد .

نفرات بعدی رو دیگه دستم اومده بود که نباید خودمو حرص بدم و حتی اگه پیام   هم می فرستادن قشنگ جوابشونو میدادم ولی تو دلم بهشون حتی فکرم نمی کردم😆